Koci katar – objawy

Koci katar może z początku brzmieć niegroźnie, ale nie należy go porównywać ze zwykłym katarem u ludzi. Jeśli nie zostanie w porę rozpoznany i właściwie leczony, w ciężkich przypadkach może doprowadzić nawet do śmierci kota. W dalszej części wyjaśniamy, jak rozpoznać objawy kociego kataru, jak przebiega leczenie i w jaki sposób można mu zapobiegać.

Jak właściwie dochodzi do zakażenia kocim katarem? Zainfekowane koty przenoszą chorobę na inne koty bezpośrednio drogą oddechową lub przez ślinę. Koci katar to wysoce zaraźliwy zespół objawów, wywoływany przez kocie herpeswirusy oraz bakterie pasożytnicze.

W rzadkich, wyjątkowych przypadkach choroba może zostać przeniesiona na inne koty także za pośrednictwem człowieka jako pośredniego nosiciela. Wirusy i bakterie atakują błony śluzowe oraz drogi oddechowe kotów. Okres inkubacji wynosi najczęściej od dwóch do sześciu dni. Koty niewychodzące są narażone na mniejsze ryzyko zakażenia niż koty wychodzące.

Do widocznych oznak i objawów choroby należą:

• śluzowata wydzielina z nosa,
• śluzowo-ropna wydzielina z oczu, mogąca prowadzić do ich sklejania i powstawania strupów,
• owrzodzenia w jamie ustnej,
• silny kaszel i kichanie.

Przy cięższym przebiegu mogą pojawić się także dodatkowe objawy:

• trudności z przełykaniem,
• utrata apetytu i spadek masy ciała,
• duszność,
• gorączka jako reakcja układu odpornościowego.

Same objawy nie stanowią jeszcze rozpoznania klinicznego. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem weterynarii. Jeśli wizyta w gabinecie nie jest możliwa, można pobrać wymaz z błon śluzowych kota. Próbka może zostać przebadana w laboratorium pod kątem obecności możliwych patogenów.

Jeśli stan kota wyraźnie się pogarsza, badanie u lekarza weterynarii jest konieczne. Przebieg choroby zależy zarówno od rodzaju i nasilenia zakażenia, jak i od kondycji układu odpornościowego kota. Ważne jest, aby zapobiec późniejszym powikłaniom. W gabinecie weterynaryjnym przyczyny kociego kataru można ustalić za pomocą specjalistycznych metod diagnostycznych.

Osłuchując płuca oraz pobierając wymaz, lekarz weterynarii może ocenić przebieg choroby i określić rodzaj zakażenia. Po uzyskaniu wyniku badania można dobrać leki potrzebne do leczenia chorego kota. Antybiotyki stosuje się w zwalczaniu bakterii. Jeśli kot ma trudności z przełykaniem lub jest niedożywiony, lekarz weterynarii może podać mu dożylnie płyny i składniki odżywcze.

Nieleczony koci katar może przerodzić się w chorobę przewlekłą. W ciężkich przypadkach może nawet doprowadzić do śmierci kota. Szczególnie narażone na poważniejszy przebieg są starsze koty oraz kocięta. Jeśli jednak choroba zostanie wcześnie rozpoznana i odpowiednio leczona, jej przebieg jest zazwyczaj łagodny, a kot szybko wraca do zdrowia. Najlepszą ochronę zapewnia jednak szczepienie, które można podać już kociętom.

Czym można leczyć koci katar? Możliwości obejmują zarówno profilaktykę, domowe sposoby i terapie alternatywne, jak i leki dostępne wyłącznie na receptę. W zależności od przebiegu choroby lub jej stadium poszczególne metody mogą działać z różną skutecznością.

Przy niegroźnym przeziębieniu objawy kociego kataru ustępują stosunkowo szybko. W cięższych przypadkach leczenie może potrwać kilka dni. W każdym przypadku ważne jest jednak, aby oszczędzić kotu niepotrzebnego cierpienia. Jeśli domowe sposoby nie przynoszą poprawy, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Domowe sposoby z reguły łagodzą objawy i wspierają proces zdrowienia, ale nie zastępują wizyty u lekarza weterynarii. W powrocie do zdrowia i łagodzeniu objawów kociego kataru mogą pomóc następujące działania:

• zblendowanie ulubionej karmy kota, aby łatwiej było mu ją przełykać,
• lekkie podgrzanie karmy, aby pobudzić apetyt,
• unikanie karmy bogatej w węglowodany, ponieważ może podrażniać żołądek kota,
• delikatne oczyszczanie nosa i oczu z wydzieliny oraz ropy za pomocą ciepłej, wilgotnej ściereczki,
• regularna dezynfekcja rąk i miejsc, w których przebywa kot,
• przygotowanie płukanki do nosa z soli kuchennej i wody,
• dodanie naparu z szałwii do wody pitnej kota,
• zapewnienie kotu ciepłego, spokojnego miejsca do odpoczynku.

Przede wszystkim: nie należy podawać kotu leków przeznaczonych dla ludzi, ponieważ mogą wywołać u niego nieprzewidywalne skutki uboczne. Do leków przepisywanych przez lekarzy weterynarii w leczeniu kociego kataru należą:

Antybiotyki
W terapii często stosuje się antybiotyki zawierające tetracyklinę. Antybiotyki zwalczają bakterie i mogą być podawane w formie kropli do oczu lub tabletek.

Immunoglobuliny
Immunoglobuliny, czyli przeciwciała, to białka podawane w celu wsparcia organizmu w walce z wirusem.

Koci interferon
Koci interferon to białko pobudzające układ odpornościowy, które również podaje się w celu zwalczania wirusa.

Chloramfenikol
Chloramfenikol to tak zwany antybiotyk o szerokim spektrum działania, stosowany z powodzeniem w leczeniu kociego kataru. Obecnie używa się go jednak rzadko. Jego podawanie wiąże się z określonym ryzykiem i możliwymi skutkami ubocznymi, zwłaszcza u młodych kotów.

Fluorochinolony
Fluorochinolony są podobnie skuteczne jak chloramfenikol, jednak przed ich zastosowaniem należy dokładnie rozważyć możliwe ryzyko dla kota.

Gdy kot choruje na koci katar, powinien pozostać w domowej kwarantannie. Jeśli w domu mieszka więcej niż jeden kot, chore zwierzę należy dodatkowo odizolować od pozostałych.

Należy unikać stresu, ponieważ negatywnie wpływa on na stan kota. Zapewnij mu spokój i odpoczynek. Aktywność oraz zabawa zużywają dużo cennej energii, której kot potrzebuje do powrotu do zdrowia.

Zadbaj o to, aby kot przyjmował wystarczającą ilość jedzenia i płynów. Porcje karmy powinny być mniejsze, ale w zależności od stanu kota można podawać je częściej.

Bardzo ważna jest higiena. Nawet człowiek może przenosić patogeny i zakażać inne koty kocim katarem. Przy bezpośrednim kontakcie warto nosić maseczkę i rękawiczki albo zdezynfekować ręce po kontakcie ze zwierzęciem. Jeśli te zasady zostaną zachowane, ukochany kot powinien szybko wejść na drogę poprawy.

Najlepszym sposobem zapobiegania kociemu katarowi jest szczepienie. Szczepienie przeciwko kociemu katarowi jest zalecane przez Stałą Komisję ds. Szczepień w Medycynie Weterynaryjnej (StIKo Vet). Można je wykonać już w pierwszych tygodniach życia kota, aby zbudować podstawową odporność.

StIKo Vet uznaje to szczepienie za element szczepień podstawowych. Oznacza to szczepienia przeciwko patogenom, przed którymi zwierzęta powinny być chronione przez cały czas. Dzięki reakcji odpornościowej zmniejsza się zarówno ryzyko zachorowania, jak i dalszego przenoszenia choroby, a ewentualne objawy mogą mieć łagodniejszy przebieg.

W domach, w których mieszka kilka kotów, oraz w hodowlach zaleca się odświeżanie szczepienia przeciwko kociemu katarowi raz w roku. W przypadku domów z jednym kotem szczepienie można powtarzać co dwa–trzy lata. Mimo szczepienia nie da się jednak zagwarantować pełnej ochrony. W każdym przypadku lepiej zapobiegać niż leczyć — dzięki profilaktyce można uniknąć wysokich kosztów leczenia i ciężkiego przebiegu choroby.

Jeśli kot jest już starszy i osłabiony, może wolniej dochodzić do siebie po chorobach i dolegliwościach. Każda infekcja i każda choroba wiążą się wtedy z ryzykiem cięższego przebiegu. Tam, gdzie wspólny czas jest tak cenny, nie powinno być miejsca na zmartwienia i lęk.

Koty towarzyszą nam niestety tylko przez pewien etap życia. Prędzej czy później musimy zmierzyć się z ich odejściem. Dzięki wcześniejszemu zaplanowaniu pochówku można zawczasu przygotować się finansowo i organizacyjnie do godnego pożegnania kota. Pozostały wspólny czas warto spędzić możliwie spokojnie i bez dodatkowych trosk.

Poniżej ponownie odpowiadamy na najważniejsze pytania dotyczące kociego kataru.

Jak przenosi się koci katar?
Koci katar przenosi się zazwyczaj przez bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami. W wyjątkowych przypadkach patogeny mogą być przekazywane także przez mleko matki, wspólne miski na karmę lub przez człowieka jako pośredniego nosiciela. Gdy chory kot kicha lub kaszle, zdrowe koty mogą zarazić się unoszącymi się w powietrzu kropelkami lub wydzieliną.

Czy koci katar może przenieść się na ludzi?
Patogeny związane z kocim katarem mogą zostać przeniesione na człowieka, jednak zwykle nie należy obawiać się zachorowania. Bakteria Bordetella bronchiseptica może zasiedlać organizm osób mieszkających z kotami. Człowiek może następnie przenieść ten patogen na inne koty, które mogą zachorować na koci katar.

Czy kot może umrzeć na koci katar?
Śmiertelność przy kocim katarze jest bardzo niska. Mimo to młode kocięta, chore koty oraz starsze koty z osłabioną odpornością są szczególnie narażone na ciężki przebieg infekcji. Jeśli choroba nie zostanie w porę leczona, dotknięte nią i niezaszczepione koty mogą w ciężkich przypadkach umrzeć.

Czy koci katar można leczyć w domu?
Kociego kataru nie da się skutecznie wyleczyć bez odpowiednich leków. Dlatego gdy tylko u kota pojawią się objawy kociego kataru, należy zgłosić się do lekarza weterynarii.

Po czym poznać, że kot znów jest zdrowy?
Zdrowiejącego kota można rozpoznać po tym, że wraca do swojego zwykłego zachowania. Staje się znów aktywny, nie kaszle i nie kicha. Objawy choroby, takie jak cieknący nos czy załzawione, zaropiałe oczy, ustępują.